مقاله ها

کانون قران و عترت

اِنَّ العِلمَ حَياةُ القُلوبِ وَ نورُ البصارِ مِنَ العَمى وَ قُوَّةُ البدانِ مِنَ الضَّعفِ؛

به راستى كه دانش، مايه حيات دل‏ها، روشن كننده ديدگان كور و نيروبخش بدن‏هاى ناتوان است.

(تحف العقول، ص 28)

 

 

 خداوند در آیه 120 سوره آل عمران می فرماید: «إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُواْ بِهَا وَإِنْ تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ؛ اگر خوبى به شما رسد، آنان را غمگين سازد و اگر بدى به شما رسد، آنها بدان شادمان می‏شوند و اگر (در برابرشان) صبر كنيد و پرهيزكار باشيد، حيله‏ ی بدخواهانه ‏ى آنان هيچ آسيبى به شما نرساند همانا خداوند به آنچه انجام می‏دهند احاطه دارد». اين آيه راه شناخت دوست و دشمن را بيان مى‏كند، كه بهترين راه آن، توجه به روحيات و عكس‏ العمل آنها در مواقع كاميابى و يا ناكامى مسلمانان است حسادت دشمنان به قدرى است كه اگر اندک خيرى به شما برسد، ناراحت میشوند